Bracia i siostry! Razem śmialiśmy się z radości i płakaliśmy z bólu. Proszę, nie smućcie się! Bądźcie szczęśliwi niezależnie od okoliczności! Pamiętajcie, że jesteśmy związani złotym sznurem ślubowań samaja, połączeni miłością niczym mleko wlane do wody. Bez względu na to, jakiego doznajemy cierpienia bądź szczęścia, lama i uczniowie, którzy spotkali się za sprawą karmicznej więzi, […]
Czenreziku, cudowna emanacjo współczucia, Niedościgłe Schronienie i Opiekunie wszystkich w Krainie Śniegu, Tenzinie Gjaco, Panie mądrości, miłości i siły ducha, Modlimy się, zostań tu na zawsze wieczny niczym skała! Oby dzięki mocy i prawdzie niezawodnych Buddy, Dharmy i Sanghi Twoja Przebudzona aktywność sięgnęła granic przestrzeni! Oby zaraz samorzutnie ziściło się każde Twe życzenie! Oby chwała […]
Mistrzu skarbnicy nieustraszonej dysputy, wykładu i kompozycji, Zdobny wszystkimi przymiotami doskonałości trzech dyscyplin, Drogocenne źródło niezmierzonego pożytku i szczęścia, Niezrównany przewodniku, niedościgły Lamo, modlę się do Ciebie! Abhaja (Dzigme) ułożył to dla siebie na prośbę Czopiego. Ostatnie słowa oryginału – „obyś żył bez końca!” – zostały zmienione przez uczniów po odejściu Khenpo […]
Panie spontanicznych gniewnych przejawień mądrości podobnej zwierciadłu, Wszechwładny Neczungu z przybocznymi i całym orszakiem, Zanosimy Ci modlitwy! Zanosimy Ci ofiary! Oby Cię uradowały i nasyciły! Wypełnij wszystkie powierzone aktywności bez trudu i zwłoki! Ngałang Lodo Cungme ułożył to 19 maja 1993 roku na prośbę społeczności Dharmy prowadzonej przez Lamę Lobsanga Dhondena na uroczej hawajskiej wyspie, […]
Uosobienie mądrości wszystkich Buddów w trzech czasach i dziesięciu kierunkach, Niedościgły, doskonały, w pełni przebudzony Padmasambhawo, Klejnocie życzeń, Mandziuśri – modlę się do Was całym sercem O błogosławieństwo ziszczenia pełni pomyślności! „Modlitwa, którą Khenpo Dzigme Phuncog intonował w najważniejszych chwilach (na przykład z okazji rozpoczęcia nowego roku)”. Khenpo Dzigme Phuncog (1933–2004) […]
Oceniajmy naprawdę roztropnie! Nie chwalmy złych ludzi. Nie traktujmy jak prawdziwych nauczycieli tych, którzy nimi nie są. Ale też nie uwłaczajmy mistrzom autentycznym, stosując do nich pospolite miary. Z daleka od niegodnych Nastały takie czasy, że mało kto zasługuje na zaufanie. Nie należy więc mówić publicznie o ważnych zamierzeniach, tylko dyskretnie robić swoje, żeby nie […]
Tenzinie Gjaco, Panie mądrości, miłości i siły ducha,
Modlimy się, zostań tu na zawsze wieczny niczym skała!
Król demonów ukrywa się w ciemnych zakamarkach ułudy. Aby uniemożliwić nam osiągnięcie autentycznego spokoju i szczęścia, bezustannie zasypuje nas strzałami pragnienia, złości, zawiści, pychy i skąpstwa, które wywołują cierpienie tak straszne, że ugodzonym nimi śmierć zdaje się lżejsza od życia. Najdoskonalszym lekarstwem na wszechobecne nieszczęścia jest urzeczywistnienie natury wszystkich zjawisk (ni mniej, ni więcej, tylko miecz mądrości, który dzierży Bodhisattwa Mandziuśri).
Podczas jednego z „wieców walki” wodzirej, który maltretował starego mnicha, wykrzyczał: Pasożyty twojego pokroju lubią opowiadać brednie o „czystych krainach Buddy”. Jeśli one faktycznie istnieją, pokaż nam którąś!
Niedościgły Lamo, nigdy nie dam przystępu niestosownej myśli O żadnym przejawie Twojej aktywności, z wiarą i oddaniem Postrzegając wszystko, co czynisz, jako doskonałe. Lamo, oby Twe błogosławieństwa przenikły moje serce. Khenpo Sodargje (rocznik 1962) jest jednym z przełożonych Instytutu Studiów Buddyjskich Larung Gar i głównych spadkobierców wielkiego Khenpo Dzigme Phuncoga (1933–2004). Za sprawą […]
Głęboka i spokojna, prosta, jednorodna jasność – Urzeczywistniwszy nektar natury rzeczywistości, Obym posiadł moc prowadzenia niepoliczalnych istot Ścieżką praktyk idealnie dostosowanych do ich potrzeb. Spisał Thupten Czophel (Khenpo Dzigme Phuncog) Batur Khenpo Thubga (1886–1956), wielki uczony i mistrz dzogcienu, był nauczycielem Dilgo Khjence Rinpoczego i Khenpo Dzigme Phuncoga (1933–2004).
Jakże wyrazista pozostaje mandala Twej cudownej postaci!
Jak dźwięczna melodia głębi głosu Przebudzenia!
Jak żywa znajomość i bliskość Twego umysłu mądrości!
Kiedy ratuję życie, nigdy nie myślę o sobie. Jeśli pojawia się taka intencja, na przykład oczyszczenia własnych złych czynów, przywołuję się do porządku i przypominam o praktykach, które mogę wykonać właśnie w tym celu. I pytam się w duchu: »Czy zdołam ocalić to zwierzę, bez zajmowania się sobą, bez żadnej samolubnej myśli, całkowicie pochłonięty dobrem innych?«
Światłem mądrości
ukazujesz drogę
błądzącym w ciemnościach ułudy.
Jeśli zdajecie się we wszystkim na innych, możecie się przeliczyć. Ludzie, którzy zawdzięczają posady familijnym koneksjom, często wpadają w tarapaty, gdy zabraknie rodziców. Najlepiej więc polegać na sobie.
Nie należy wyjawiać swoich planów. Rozgłaszając je, ściągamy na siebie kłopoty. Wszystko się zmienia, lepiej więc nie zapowiadać rzeczy, nim się ziszczą.
Moralne standardy naszego społeczeństwa sięgnęły dna. Głównie za sprawą tragicznej rewolucji kulturalnej, dekady „krytykowania Lina Biao i Konfucjusza”, podczas której zgładzono tradycyjną kulturę chińską i zrównano z ziemią buddyjskie klasztory, a co najgorsze – odrzucono wszystkie duchowe idee, uznając je za zupełnie bezwartościowe.
Rozwój nauki w okamgnieniu zmienił nasze życie. Nawet prości ludzie używają dziś komputerów i telefonów komórkowych, internetowe bary działają w najodleglejszych zakątkach Tybetu. Nowe narzędzia przesuwają granice czasu i przestrzeni – będąc daleko od siebie, czujemy się sobie bliscy, cyberprzestrzeń zapewnia dostęp do tego, co dawno minęło i co dzieje się właśnie w tej chwili.
Wykładając winaję, zasady monastycznej dyscypliny, Budda zalecał wystrzegać się dualizmu. Nauki madhjamaki definiują go jako nihilizm i materializm, natomiast w codziennym życiu sprowadza się do nędzy i rozwiązłości.
Tybetańczycy są ludźmi bardzo religijnymi. Według statystyk dziewięćdziesiąt dziewięć procent populacji wyznaje buddyzm. To bardzo wysoki wskaźnik. Rozkwit buddyzmu w Tybecie przepowiadał w sutrach sam Budda Siakjamuni. Nie ma przesady w twierdzeniu, że Tybetańczycy cenią Dharmę nad złoto i są pełni żarliwego, czystego oddania.
Pokłon Szlachetnemu Awalokiteśwarze! W Krainie Śniegu bez cienia współczucia zarzynamy dziś zwierzęta dla ich ciepłego mięsa. Zabijamy na taką skalę, że niektórym gatunkom grozi wyginięcie. Bydło trafia pod nóż nie tylko dlatego, żebyśmy mogli napełnić brzuchy albo odziać się w skóry, ale także zaspakajać kaprysy, kupując broń czy inne zbędne przedmioty. Niepostrzeżenie staje się to […]
