Składam pokłon za pokłonem przed drogocennym Nauczycielem
I kłaniam się do stóp Lamy Tsongkhapy,
Którego wspomnienie oddala lęki samsary
Oraz w jednej chwili ziszcza doczesne i ostateczne cele.
Pogląd, który rozumie prawdziwą naturę rzeczy,
Jest medytacyjnym doświadczeniem wolnym od ekscytacji i ospałości.
W działaniu bezbłędnie łączy mądrość z metodą
I samorzutnie wydaje owoc trzech doskonałych ciał Buddy.
Sam przedmiot poglądu nie zależy od warunków,
Jest w istocie niezmienny,
Z natury czysty i poza pojęciami dobra czy zła.
Wszechprzenikająca natura wszystkiego
Stanowi kwintesencję sedna,
A jej urzeczywistnienie wyzwala z każdych kajdan.
Świat, który widzimy, to obraz
Malowany pędzlem potoku myśli.
Nic w nim ani z niego nie istnieje realnie.
Wszystko w samsarze i nirwanie jest tylko projekcją i nazywaniem.
Wiedząc to i widząc, zna się i widzi prawdę.
Pojmij naturę nieskończonej różnorodności
oraz jednego smaku rzeczy
I uczyń to zrozumienie niewzruszonym jak Król Gór.
Ten klucz otwiera wrota stu samadhi.
Łącząc spokój bezruchu spoczywania
Z wglądem w najgłębszą naturę wszechrzeczy
Żegnasz na zawsze nasiona dwóch zaciemnień
I okrywasz się sławą wielkiego adepta medytacji.
W rzeczy samej, od początku
Nic nie różni samsary i nirwany,
Niemniej prawe i szkodliwe czyny przynoszą wiadome skutki.
Mahajana w działaniu jest opartą na tym zrozumieniu
praktyką sześciu doskonałości.
Podstawę poglądu wyznacza
nierozdzielność pustości i zjawisk,
Ścieżka składa się z gromadzenia dobroci i mądrości,
Rezultatem są samoistne narodziny dwóch Kaji Stanu Buddy.
Oto pogląd, medytacja, działanie i owoc miłe Przebudzonym.
W ten sposób streścił pogląd, medytację, działanie i owoc Nauczyciel Dharmy Gendun Gjaco w odpowiedzi na żarliwe prośby wielkiego adepta podczas odosobnienia w górach Olkha.
Gendun Gjaco (1475–1542), wielki uczony i adept, był drugim z linii Dalajlamów, opatem klasztorów Taszilhunpo, Drepung i Sera.
