Dordże i dzwonek, z którymi adept mantry nie powinien się nigdy rozstawać, symbolizują wszystkie etapy praktyki.
Dordże jest znakiem przejawiania, a więc sedna ścieżki niedościgłej mantry, metody w postaci pierwotnej mądrości wielkiej szczęśliwości. Środkowa kulka uosabia pierwotną mądrość medytacyjnego spoczęcia w pustości, dharmatę czy też takość wolną od dualistycznego postrzegania. Ta mądrość uwalnia od wszelkich splamień ścieżki i owocu; jej esencji nie da się niczym skazić. Pięć górnych i dolnych kabłąków wyobraża pięć mądrości i prawdziwą naturę pięciu przedmiotów, lica makar – wielkie współczucie, a girlandy klejnotów – pięć mądrości, które bez ustanku ziszczają życzenia istot. Pałąki, osiem lotosowych płatków oraz girlandy są także – jako wyraz owej mądrości – symbolami Buddów pięciu rodzin i ich partnerek, męskich i żeńskich Bodhisattwów oraz przebudzonej aktywności poskramiania istot.
Dzwonek wyobraża mądrość, która rozumie dharmatę, pustość. Twarz Dhatwiśwari jest znakiem cechującego pierwotną mądrość wielkiej szczęśliwości, bezpośredniego widzenia natury wszystkich zjawisk. Girlandy dordże wskazują nieporuszone medytacyjne spoczęcie umysłu Zwycięzców w dharmacie. Płaszcz symbolizuje obecność wszystkich przymiotów ścieżek i stopni w pierwotnej mądrości, która charakteryzuje się współczuciem (lica morskich potworów) i wyraża się w nieprzerwanej przebudzonej aktywności (klejnotowe girlandy i wisiory). Wiedzcie też, że płatki lotosu i pięć pałąków korony oznaczają bóstwa (w tym żeńskich Buddów i Bodhisattwów) emanujące z pierwotnej mądrości.
Znaczeń jest o wiele więcej, ale na początek wystarczą te.
Oby prawość rosła w siłę!
Trzeci Dodrubcien Dzigme Tenpa Nima (1865–1926) – nauczyciel wielu największych lamów swojej epoki, między innymi Dziamjanga Khjence – jest jednym z ulubionych autorów Jego Świątobliwości Dalajlamy.
