Ciesz się i słuchaj, szczęściaro!
Niewzruszona wiara,
Sumienne przestrzeganie tantrycznych zobowiązań,
Żarliwa pilność w praktyce:
Oto czym żywi się święta Dharma.
Czyniąc rzeczy dobre, i te wielkie, i najmniejsze,
Trzeba zawsze pamiętać o trzech częściach praktyki:
Wstępie, rozwinięciu i zakończeniu,
Oraz o pielęgnowaniu bodhicitty i współczucia
Wobec wszystkich istot, dawnych matek.
Pogląd to zrozumienie, że każde z tych zjawisk
Samsary i nirwany jest jednym z pustością,
Oraz niewypowiedziane rozpoznanie
Dharmakai we własnej świadomości.
Medytacja jest naturalnym trwaniem w ciągłości
Nietkniętej, niespętanej punktami odniesienia
Tej tu świadomości.
Esencja właściwego postępowania
Zawiera się w bezstronności oraz zgodności z Dharmą
Wszystkich czynów, słów i myśli.
Niech będzie to twoją główną praktyką.
Dźniana – nie chcąc odmawiać prośbie Sukhi.
Dudziom Rinpocze Dzikdral Jesze Dordże (1904–1987), wielki mistrz medytacji, terton i uczony, „regent Padmasambhawy” jako pierwszy wybrany głową szkoły njingma na wychodźstwie, był jednym z najważniejszych nauczycieli buddyjskich XX wieku.
