Om swasti!
Wszystkie czujące istoty łącznie z bogami
Kłaniają się i dotykają czołem Twych lotosowych stóp.
Emanacjo szlachetnego Pana Świata,
Wielki Przewodniku, wszechmocny Zwycięzco, żyj bez końca.
Promieniującym światłem Tego, Który Dzierży Biały Lotos,
Przynosisz pożytek i szczęście naukom i mieszkańcom tego świata.
Spontanicznie wypełniając bezlik przebudzonych aktywności,
Podobny czarodziejskiemu drzewu i klejnotowi życzeń, żyj bez końca.
Majestatyczny niczym góra złota,
Zdobna tarasami czterech niedościgłych przymiotów
Oraz sztandarami doskonałości i wrót gromadzenia,
Panie Mowy, Bogu Bogów, żyj bez końca.
Zwierciadło dyscypliny arhata Upali,
Krynico nektaru bodhicitty,
Zdobywco szczytu królewskich metod wadżry,
Wadżradharo szlachetnego umysłu, żyj bez końca.
Oszałamiający pouczeniami miliardy uczonych,
W debacie ścierający na proch góry błędnych poglądów,
Wykuwający piórem święte pomniki egzegezy Nauk,
Tenzinie Gjaco, żyj bez końca przez całe eony.
Niemający sobie równych w trzech sferach bytu,
Niedościgły Panie i Mistrzu Dharmy na tej planecie,
Doskonały, zwycięski i niezrównany,
Modlę się, by Twe lotosowe stopy nigdy nie zstąpiły z wadżra tronu.
W odpowiedzi na prośbę Tybetańczyków z Gangtoku, zaniesioną wraz z jedwabną szarfą i mandalą przez Królową Matkę i Jabszi Punkhangpę, najmarniejszy uczniów Wszechwiedzącego, noszący tytuł inkarnacji Dziamjanga Khjence Łangpo oraz imię Dziamjanga Czokji Lodro Rime Tenpe Gjalcena ofiarował tę modlitwę w pomyślnym siódmym dniu jedenastego miesiąca roku ognia i ptaka (28 grudnia 1957). Oby przyczyniło to zasługi i dobra!
Dziamjang Khjence Czokji Lodro (1893–1959), znawca wszystkich tradycji duchowych Tybetu, jest uznawany za jednego z najwybitniejszych mistrzów buddyjskich w historii.
