Pokłon niedościgłemu wybawcy, Panu z Oddijany!
Mając cenne ludzkie ciało, wolność i potencjał,
Postaraj się tego bezmyślnie nie zaprzepaścić.
Zrób wszystko, żeby nadać temu życiu sens.
Twój umysł jest źródłem wszystkiego.
Nieobserwowany, po mistrzowsku manipuluje, oszukuje i mami.
Gdy mu się przyjrzeć, okazuje się nie mieć podstawy ani korzeni.
Znikąd nie przychodzi, nigdzie nie przebywa ani nie znika.
Wszystko, włącznie z samsarą i nirwaną,
Jest tylko refleksem jego czystości albo nieczystości.
W rzeczy samej obie nie istnieją realnie.
Źródło współczującej świadomości
Jest pierwotnie puste. Wolna od cech,
Nie jest ona przecież jałowa i próżna,
Tylko świetlista i naturalnie obecna.
Pierwotna świadomość wymyka się nazwom i określeniom,
Promienieje nieustającym przejawianiem samsary i nirwany,
Nierozdarta między źródłem a strumieniem.
Trwaj w tej niedwoistości.
Niezrodzona Dharmakaja Rigpa
Powstaje naturalnie bez przyczyn i warunków,
Czujna, świeża, naga,
Nietknięta dualistycznym umysłem,
Nieskalana intelektualnymi rojeniami.
Trwaj w tej spontanicznej medytacji.
Sama „medytacja” to tylko słowo.
W istocie nie ma kto ani nad czym medytować.
Nieprzerwanie utrzymuj czystą świadomość,
Prawdziwe oblicze Dharmakaji.
Splamiona karma samsary jest nie do wyczerpania.
Im bardziej starasz się go rozwiązać, tym większy staje się problem.
Wiara we wrogów i przyjaciół rośnie bez końca,
Coraz szczerzej otwierając wrota odrodzenia w niższych światach.
Poświęć się Dharmie.
Jeśli nasycisz nią każdy gest, słowo i myśl,
Nie zboczysz ze ścieżki wyzwolenia
I nie będziesz niczego żałować w godzinie śmierci,
Życie za życiem wędrując od szczęścia do szczęścia.
Przepełniona nieznośną tęsknotą i oddaniem,
Nad głową i w sercu wyobrażaj sobie,
Jako jedną istotę,
Własnego Lamę i wielkiego Pana z Oddijany.
W każdej radości i smutku, w powodzeniu i nieszczęściu,
Bez ustanku módl się do niedościgłego Lamy,
Nierozdzielnie stapiając umysł z jego umysłem.
Pamiętając o zbliżającej się śmierci,
Pożegnaj się z przywiązaniem i niechęcią.
Wizualizuj nad głową Guru Padmasambhawę
I swoją świadomość w postaci oznaczonej sylabą HRI
Świetlistej kuli, która rozpuszcza się w jego sercu.
Jeśli będziesz to regularnie praktykować
I modlić się o odrodzenie na Miedzianej Górze,
Łatwo ci to przyjdzie w chwili śmierci.
Pamiętaj, że esencją Dharmy
Jest odcięcie lgnięcia do samsary,
Pielęgnowanie miłości i współczucia wobec wszystkich istot
I całkowite okiełznanie własnego umysłu.
Praktykuj to zawsze i wszędzie.
Choć nie mam pojęcia o Dharmie ani żadnego doświadczenia w medytacji i interesuję się wyłącznie zbieraniem datków, skleciłem to z pouczeń dawnych mistrzów na prośbę jogini Pad Lu.
