Kiedy Wajroczana poprosił o pouczenie chińską joginię, pustelniczkę i żebraczkę, ta rzekła:
Jeśli chcesz Przebudzenia, daj spokój staraniom.
Jeśli chcesz widzieć umysł, skup się na oddechu.
Jeśli chcesz mądrości, bądź zawsze uważny.
Jeśli chcesz błogości, znajdź esencję pięciu trucizn.
Jeśli szukasz Przebudzenia, błądzisz.
Oto co usłyszał Wajroczana od Dakini.
Wtedy zapytał ją o znaczenie ostateczne, a Czudunma odparła:
Po urzeczywistnieniu przestworu czystości
Prawość i nieprawość są tylko konwencją.
Cierpienie i samsara nigdy nie istniały.
Niezrodzone dharmy nie wymagają wysiłku.
Nie istnieje wyzwolenie, gdyż nie ma więzów,
Ani tak zwanej esencji Przebudzenia.
Dzieci, które nie potrafią tego pojąć
I daremnie walczą z wyimaginowanymi wrogami,
Kurczowo czepiają się samsary.
Zagubione, toną w odmętach niższych światów.
Taką naukę dała bhikszu Wajroczanie.
Wajroczana (VIII wiek) był jednym z dwudziestu pięciu głównych uczniów Padmasambhawy i jednym z pierwszych siedmiu tybetańskich mnichów, najsłynniejszym tłumaczem i jednym z najważniejszych mistrzów buddyjskich w dziejach Tybetu. Judra Njingpo – wychowanek, uczony i tłumacz – spisał jego biografię.
