Pokłon Lamie!
Modlę się do niedościgłego Lamy,
Który pokazuje mi, że własny umysł jest Dharmakają.
Proszę, usiądź wygodnie i słuchaj. Zdaj sobie sprawę
Ze znaczenia tych słów i zmień je w żywe doświadczenie.
Alaja stanowi podstawę samsary i nirwany.
Nierozpoznana jest samsarą,
Urzeczywistniona – umysłem Tathagaty.
Oto jej cała esencja.
W czystym zwierciadle mogą
Pojawiać się obrazy. Tak samo w otwartym
Bezmiarze twego niesplamionego umysłu
Powstają i gasną różne świadomości.
Lgnięcie do dualizmu podmiotu i przedmiotu
Pojawia się i przejawia w tym bezmiarze samo z siebie.
Niewidzenie niedwoistości jednej esencji samsary i nirwany
Jest przeto ułudą, a jej urzeczywistnienie – wyzwoleniem.
Choć myślący i myślenie nie są parą,
Branie ich za dwa stanowi podstawę samsary.
Zobaczenie niedwoistej esencji
Odsłania serce Zwycięzców.
Ta pieśń o alaji
Przyszła w pustelni.
Obyś, oczyściwszy wszystkie splamienia alaji,
Urzeczywistnił nieskalany umysł.
W dole doliny Tolung Gjal, podczas przybywania księżyca
W dziewiątym miesiącu roku owcy,
Pan Dharmy Rangdziung Dordże zaśpiewał te wersy
Wielkiemu mistrzowi Ngarmie i jego słudze.
Rangdziung Dordże (1284–1339) był trzecim z linii Karmapów.
