Pomny, że własnego umysłu nie da się w żaden sposób objaśnić, przyjmuję w nim schronienie i ślubuję doprowadzić do pierwotnego stanu wszystkie zagubione istoty, moje matki.
A. Pierwotnie czysta twierdza, bezmiar świadomości poza słowem i myślą; jej niepowstrzymany spektakl, przejawiający się jako wszystko w samsarze i nirwanie; bogactwo ich istnienia. Trwaj bez lgnięcia w tym bezkresie pustej świadomości: AH.
Podtrzymuj to – nagi zwykły umysł – prosto i bez wtrętów; pustą świadomość, jasną i jednorodną. Wiedz, że to prawdziwy umysł twego niedościgłego Guru.
Gangszar Łangpo na prośbę Lamy Mardri, biegłego w trzech wyższych ćwiczeniach.
Khenpo Gangszar Łangpo (1925–1959 lub 1980) w drugiej połowie lat pięćdziesiątych był jednym z najsłynniejszych i najbardziej niekonwencjonalnych nauczycieli w Khamie. Tuż przed wydaniem przez Mao ostatecznego wyroku na buddyzm w Tybecie jako wzorowy mnich i wybitny uczony bezskutecznie propagował pacyfizm. Potem zmienił się nagle w „szalonego” jogina i wizjonera, najwyraźniej próbując przygotować rodaków na koszmar krwawych represji po upadku powstania i hekatombę rewolucji kulturalnej. Udzielał publicznie esencji najbardziej zaawansowanych, „tajemnych” nauk „zwykłym ludziom” i wzywał do tego wszystkich adeptów, apelując o opuszczenie pustelni i przerwanie medytacji w odosobnieniu. Długo myślano, że szybko zginął w chińskim więzieniu, najprawdopodobniej dożył w nim jednak „odwilży” początku lat osiemdziesiątych.
