OM AH HUNG HRI!
W pałacu mocy, ogniu wielkiej błogości,
Zasiadają emanacje mądrości rozróżniania, jednia szczęśliwości i pustki.
Na kwiatach lotosu, mające naturę szczęśliwości wolnej od przywiązania
I pałające majestatem wielkiego wadżra słońca:
Dharmakaja Amitabha i Wadżradharma,
Awalokiteśwara, Pan Świata, uosobienie współczucia,
Pema Gjalpo, władający całą samsarą i nirwaną,
Potężny Heruka, ujarzmiający wszystko, co się jawi i istnieje,
Guhjadźniana i Wadżrawarahi,
Dope Gjalpo, Król Pożądania, najwyższa rozkosz, źródło mądrości i błogości,
Kurukulla, niewoląca umysł każdej istoty,
Państwo zwykłych i najwyższych mudr w tańcu szczęśliwości i pustości,
Zastępy magnetyzujących Daków i Dakiń.
Niewzruszeni w stanie wielkiej równości przejawiania i pustki,
Wprawiacie w drżenie trzy sfery bytu tańcem wadżra ciał,
Przyciągacie trzy światy śmiechem, potokiem przebudzonej mowy.
Promienie czerwonego światła wypełniają samsarę i nirwanę,
Pobudzając i ściągając esencję uwarunkowanego istnienia i ostatecznego spokoju.
Przebudzonym umysłem wielkiej wadżra namiętności
Darzycie zenitem pragnień, dwoma rodzajami siddhi,
Wielkimi wadżra hakami i pętami
Wiążecie świat zjawisk i bytu w wielkiej szczęśliwości.
Roztańczeni w spektaklu nieskończonej sieci iluzji,
Wypełniający przestrzeń niczym lawina ziaren sezamu,
Zastępy Trzech Korzeni, hordy przyciągających bóstw,
Modlimy się do was z oddaniem: tchnijcie w nas błogosławieństwa,
Udzielcie zwykłych i najwyższych osiągnięć oraz siddhi
Przyciągania bez trudu wszystkiego, czego zapragniemy!
Ułożone przez noszącego imię Dhih pierwszego dnia siódmego miesiąca w roku ziemi i zająca (1879). Każdy, kto zanosi tę modlitwę, z całą pewnością wypełni wszystkie upragnione aktywności przyciągania. Można ją też zapisać na łopocących czerwonych flagach i poruszanych ciepłem bądź wiatrem młynach. Mangalam!
Mipham Rinpocze (1846–1912), uczeń Dziamgona Kongtrula i Dziamjanga Khjence, był filarem „ekumenicznego” ruchu rime i jednym z najsłynniejszych uczonych buddyjskich swojej epoki.
