Jak uczył Khenczen Ngaga:
Urzeczywistnienie naturalnego stanu wszystkich zjawisk oraz prawdziwej natury (czy też „takości”) umysłu, czyli absolutnego wymiaru rzeczywistości, nosi miano mądrości dharmadhatu.
Niepowstrzymana jasność naturalnego blasku rigpy to mądrość podobna zwierciadłu.
Zrozumienie, że w świadomości rigpy wszystkie zjawiska mają od zawsze jeden smak, nazywa się mądrością równości.
Znajomość wszystkich względnych zjawisk – każdej z osobna rzeczy jako takiej, a nie ich samej natury – za pośrednictwem rozumu, który stanowi część mocy wyrazu rigpy (tsal), jest mądrością rozróżniającą.
Urzeczywistnienie ich wszystkich bez najmniejszego wysiłku zwykłego umysłu – wielkie, spontaniczne osiągnięcie – nazywamy mądrością wszechspełniającą.
Njoszul Khen Rinpocze (1932–1999) był jednym z najbardziej szanowanych nauczycieli i mistrzów dzogcienu na wychodźstwie; uczniowie widzieli w „Longczenpę we własnej osobie”; a Khenpo Ngałang Palzang albo Khenpo Ngakczung czy po prostu Ngaga (1879–1941) – jednym z najważniejszych mistrzów dzogcienu swoich czasów.
