Kłaniam się do stóp Guru i Opiekuna Mańdziugoszy!
Zacznij od przyjęcia schronienia w Trzech Klejnotach,
Potem wzbudź w sobie bodhicittę, umysł Przebudzenia,
Wizualizuj Amitabhę w przestworzach,
Oddaj mu cześć i złóż ofiary.
To wstęp.
Obudź w sobie przeświadczenie, że złe uczynki zostały oczyszczone.
Odrzuć wszelkie przywiązanie.
Z umysłem wolnym od strachu przed śmiercią
Praktykuj medytację Amitabhy.
To część zasadnicza.
Amitabha rozpuszcza się i stapia z tobą,
Masz więc teraz jego naturę.
Poświęć zasługę czującym istotom.
Powtarzaj tę praktykę, ile możesz.
To zakończenie.
Ustrzeżesz się chorób i nieszczęśliwych wypadków,
W godzinie śmierci nie zaznasz bólu.
W bardo zaopiekują się tobą Buddowie,
A następnie osiągniesz wyzwolenie.
To pożytki.
To cudowne pouczenie na godzinę śmierci, zgodne z naukami szlachetnego Guru Sakji i jego synów, zawarł w kilku słowach nieprześcigniony Sakja Pandita.
Sakja Pandita Kunga Gjalcen (1118–1251), jeden z pięciu patriarchów szkoły sakja, uznawany jest – obok Longczenpy i Congkhapy – za jednego z trzech największych uczonych i mędrców – „Mandziuśrich” – w historii Tybetu.
