Obym kłaniając przed niedościgłymi Trzema Klejnotami
Oczyścił wszystkie swoje oraz cudze występki i splamienia!
Obym składając dłonie
Osiągnął doskonałą jedność metod i mądrości!
Obym składając dłonie nad głową
Poprowadził wszystkich do Akaniszty!
Obym składając dłonie na czole
Oczyścił wszystkie negatywności i splamienia ciała!
Obym składając dłonie na gardle
Oczyścił wszystkie negatywności i splamienia mowy!
Obym składając dłonie na sercu
Oczyścił wszystkie negatywności i splamienia umysłu!
Obym znowu rozłączając dłonie
Słał na pomoc innym dwie foremne Kaje!
Obym dotykając ziemi kolanami
Opróżnił niższe światy samsary!
Obym dotykając ziemi dziesięcioma palcami
Poprowadził wszystkich przez dziesięć poziomów i pięć ścieżek!
Obym dotykając ziemi czołem
Doprowadził wszystkich do jedenastego bhumi Wszechjasności!
Obym prostując i zginając kończyny
Samorzutnie wypełnił cztery aktywności!
Obym prostując i zginając wszystkie subtelne kanały
Rozsupłał każdy ich węzeł!
Obym zginając kręgosłup
Wprowadził wszystkie wiatry do kanału centralnego!
Obym wyciągając się na ziemi i powstając
Wyprowadził nas z samsary ścieżką wolności!
Obyśmy dzięki składaniu niezliczonych pokłonów
Nie spoczęli w spokoju, lecz służyli wszystkim istotom!
Obyśmy dzięki składaniu pełnych pokłonów
Cieszyli się długowiecznością, zdrowiem i dostatkiem!
Obyśmy po śmierci odrodzili się w Sukhawati
I szybko osiągnęli doskonałość Stanu Buddy!
Oby wszystkie istoty, nasze matki, były szczęśliwe!
Oby niższe światy opustoszały na wieki!
Oby zawsze i wszędzie ziszczały się
Modlitwy wszystkich Bodhisattwów!
Sarwa mangalam!
Choć autorstwo tej modlitwy przypisuje się Sakja Pandicie, nie pomieszczono jej w najwcześniejszych zbiorach jego pism.
Sakja Pandita Kunga Gjalcen (1118–1251), jeden z pięciu patriarchów szkoły sakja, uznawany jest – obok Longczenpy i Congkhapy – za jednego z trzech największych uczonych i mędrców – „Mandziuśrich” – w historii Tybetu.
