Hung! Z niezmiennej dharmaty, jądra rzeczywistości,
Wyłania się ot tak samsara i nirwana, przejawianie i istnienie.
Choć nie rozumiemy ich natury, niedwoistej wielkiej szczęśliwości,
I dualistycznie do nich lgniemy,
Niechaj samadhi niewymuszonej równości
Zmiecie to we wspaniałym spektaklu niechwytania!
Mamy pięć trucizn zmąconego umysłu
Oraz pięć metod ich wyzwalania.
Pozostając w doświadczeniu pierwotnej przestrzeni,
Są one od zawsze nierozłączne i niedualne,
Niechaj więc zostaną zmiecione w tej niedwoistości,
W Dharmakaji, w wielkiej szczęśliwości poza pojęciami!
Takoż wielka nieświadomość i ułuda
Są z natury mądrością podobną zwierciadłu.
Niech więc zaciemnienia pociągu do dualistycznego postrzegania
Zostaną zmiecione w wadżra naturze samej ułudy!
Takoż niechęć i gniew
Są z natury mądrością dharmadhatu.
Niech więc męczarnie podciągu do dualistycznego postrzegania
Zostaną zmiecione w wadżra naturze samej złości!
Takoż pycha i zatwardziała arogancja
Są z natury mądrością równości.
Niech więc buta pociągu do dualistycznego postrzegania
Zostanie zmieciona w wadżra naturze samej dumy!
Takoż pożądanie i lgnięcie
Są z natury mądrością rozróżniania.
Niech więc pęta pociągu do dualistycznego postrzegania
Zostaną zmiecione w wadżra naturze samego pragnienia!
Takoż porywy niepohamowanej zawiści
Są z natury wszechspełniającą mądrością.
Niech więc konwulsje pociągu do dualistycznego postrzegania
Zostaną zmiecione w wadżra naturze samej zazdrości!
Z dharmadhatu, będącego poza dualizmem zmiany,
Wyczarowuje się mnogość iluzorycznych przejawień.
Postrzegając je jako osobne, tworzy się różnorodność,
I nieświadome istoty zaczynają wierzyć w realność rzeczy.
Aby je uwolnić, zwycięscy Buddowie, którzy rozumieją równość,
Demonstrują bezlik przebudzonych aktywności.
Nieodłączne od pierwotnej przestrzeni, wszystkie odsłony spektaklu
Stanowią przebudzoną aktywność zwycięskich Buddów,
Którzy są i zawsze będą równością jako taką.
Niech w tym przestworze poza przyjmowaniem i odrzucaniem
Zmiecione zostaną wszystkie myśli dualistycznego postrzegania!
Hung! Jestem panem wadżra świadomości,
Ucieleśnieniem wszystkich Buddów trzech czasów.
Mocą błogosławieństwa samoistnego urzeczywistnienia
Niechaj całe iluzoryczne przywiązanie do realności samsary i nirwany
Zniknie w przestrzeni od zawsze wolnej od pojęciowego myślenia!
Zniknie w zawsze obecnej pierwotnej przestrzeni!
Zniknie w stanie jedni wielkiej szczęśliwości!
Zniknie w wielkim niezrodzonym stanie naturalnym!
Zniknie w stanie poza łączeniem i rozdzielaniem!
Zniknie w bezmiarze poza powstawaniem i ustawaniem!
Spocznij teraz w medytacyjnej równowadze.
Spisane przez podobnego do mnie, Kunzanga Padmakary. Samaja! Gja gja gja!
Odczytane z żółtego zwoju przez tertona imieniem Sogjal.
Terton Sogjal (1856–1926), znany też jako Lerab Lingpa, był słynnym tertonem, nauczycielem, uczniem i przyjacielem Wielkiego Trzynastego Dalajlamy.
