Kiedy niemal wszyscy w tym północnym kraju
Postępowali na przekór Dharmie,
Ty, nieomylny Congkhapo, przydałeś naukom blasku.
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Gdy nauki sakjapów, kagjupów, kadampów
I njingmapów chyliły się ku upadkowi,
Ty, Congkhapo, tchnąłeś życie w Dharmę Buddy.
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Mandziuśri, Bodhisattwa Mądrości,
Dał Ci klucz do nauk Nagardżuny,
Congkhapo, nauczycielu Drogi Środka,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
„Umysł i forma nie są pozbawione własnej natury,
Umysł i forma pozbawione są samoistnego bytu”.
Congkhapo, niedościgły nauczycielu pustości,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Ledwie w kilka lat zapełniłeś
Kraj między Chinami i Indiami
Tłumem godnych szafranowych szat,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Ci, którzy za Tobą poszli,
Prosząc o przewodnictwo i nauki,
Nigdy nie będą zawiedzeni ani opuszczeni,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Uczniowie, którzy idą w Twe ślady,
Oddychają kryształowym powietrzem Wielkiego Pojazdu
I oddadzą życie dla dobra tego świata,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Na każdego, kto uwłacza Twej doktrynie,
Spadnie straszny gniew Strażników Dharmy.
Congkhapo, skąpany w mocy prawdy,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Na jawie i we śnie przychodzisz do tych,
Którzy choćby wspomną Twe imię.
Congkhapo, patrzący ze współczuciem,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Cywilizujesz ludzi i duchy,
Nauczając w Khamie, Mongolii i Turkiestanie.
Congkhapo, poskromicielu barbarzyńców,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Dla nieokrzesanych, dalekich od ścieżki
Rozpraszasz chmury zaciemnień, złych czynów i karmy,
Congkhapo, darzący szybkim rozwojem,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Tym, dla których jesteś Schronieniem,
Nawet jeśli nie było dla nich żadnej nadziei,
Congkhapo, spełniają się wszystkie życzenia,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Obnażając fałsz nauk, które urągają
Ścieżce wytyczonej przez Buddę,
Wyłożyłeś swą twardą doktrynę,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Mistrzu doskonałej prostoty i dyscypliny,
Twoje życie i jego aromat nie mają sobie równych.
Congkhapo, którego powściągliwość raduje Buddów,
Sławię Cię, przybyszu z Góry Ganden.
Oby dzięki mocy dziedziców Twej linii
Oraz szczerości słów mej modlitwy
Przebudzona aktywność Buddy Siakjamuniego
Trwała tu na wieki.
Wspinając się raz na przełęcz Czarida, Gjalła Mikjo Dordże wspomniał niezrównanego Congkhapę i przepełniony wielką wiarą, skreślił te wiersze.
Mikjo Dordże (1507–1554) był Ósmym w różańcu Karmapów. Congkhapa Lobsang Drakpa (1357–1419), wielki reformator, założyciel szkoły gelugpa, otrzymał ślubowania nowicjatu od Czwartego Karmapy Rolpai Dordże (1340–1383).
