Pokłon wszechwładnemu królowi we mnie, samoczynnej uważności!
Jestem wadżrą uważności.
Słuchajcie, wadżra przyjaciele! Kiedy na mnie patrzycie, bądźcie uważni.
Jestem lustrem uważności.
Odzwierciedlam waszą czujność.
Patrzcie uważnie, z chwili na chwilę, patrzcie prosto w esencję umysłu.
Uważność jest korzeniem Dharmy.
Uważność jest sednem praktyki.
Uważność jest fortecą umysłu.
Uważność jest sługą mądrości przyrodzonej baczności.
Uważność jest wsparciem mahamudry, maha ati, dzogcienu i madhjamiki.
Brak uważności oddaje cię we władanie złym siłom.
Bez uważności dasz się przygnieść lenistwu.
Brak uważności jest motorem szkodliwych czynów.
Bez uważności i przytomności nie da się niczego osiągnąć.
Brak uważności piętrzy góry gnoju.
Bez uważności śpisz w morzu uryny.
Bez uważności jesteście żywymi trupami bez serca.
Drodzy przyjaciele w Dharmie, proszę, bądźcie uważni!
Oby modlitwy wielkich Lamów, Buddów, Bodhisattwów i Mistrzów Linii Przekazu
Dały niewzruszoną uważność wszystkim wadżra przyjaciołom
I zaprowadziły ich na tron doskonałego Przebudzenia!
Pospiesznie sklecone przez durnego zębatego osła, upadłego mnicha Dziamjanga Dordże dla wadżra przyjaciół z oczami Dharmy.
Prawości, szczęścia i pokoju! Sarwa mangalam!
Njoszul Khen Rinpocze (1932–1999) był jednym z najbardziej szanowanych nauczycieli i mistrzów dzogcienu na wychodźstwie; uczniowie widzieli w „Longczenpę we własnej osobie”.
